Lees en trek je eigen conclusies

kankercel

Miljoenen mensen zijn ten onrechte behandeld voor kanker terwijl ze geen kanker hadden! Dit moet je gewoon lezen, want als jij je hier bewust van bent kun je anderen weer waarschuwen.

Een aanzienlijk aantal mensen, die behandelingen hebben ondergaan voor de diagnose kanker, (vooral borst- prostaat- en darmkanker) hebben ‘de ziekte’ waarschijnlijk nooit gehad! Dit geeft een nieuw rapport aan dat is gemaakt in opdracht van het Amerikaanse National Cancer Institute (NCI).Online is dit rapport gepubliceerd in het Journal of the American Medical Association(JAMA). Dit instituut geeft aan dat deze verkeerde diagnose van kanker gezien wordt als de belangrijkste oorzaak van de ‘groeiende kanker epidemie’ en dat waarschijnlijk miljoenen mensen onterecht zijn behandeld voor kanker met chirurgie, bestraling en chemotherapie. In werkelijkheid hadden zij geen kanker!

Het rapport geeft aan dat de manieren waarop veel kankers zijn gediagnosticeerd niet kloppen. Gediagnosticeerde borstkanker bijvoorbeeld is vaak geen borstkanker maar een goedaardige aandoening, een ductaal carcinoom in situ (DCIS).Er zijn echter talloze miljoenen vrouwen met DCIS waarbij een verkeerde diagnose is gesteld: het hebben van borstkanker. Vervolgens zijn zij behandeld (als kankerpatiënt). Deze behandelingen hebben vele nieuwe gezondheidsproblemen veroorzaakt waaronder kanker!

Mannen met prostaatklachten (intra-epitheliale neoplasie (HGPIN), een soort premaligne voorloper van kanker, worden vaak behandeld alsof het daadwerkelijk kanker is!

“De oncologie in de Verenigde Staten heeft een grote behoefte aan een aantal hervormingen en initiatieven om het probleem van ‘overdiagnose en overbehandeling’ van kanker te veranderen. Dit zegt het National Cancer Institute. (Medscape.com).

“Misschien wel het meest belangrijke is; volgens de groep onderzoekers, dat een aantal premaligne aandoeningen, met inbegrip van ductaal carcinoma in situ en prostaat intra-epitheliale neoplasie, niet langer ‘kanker’ genoemd mogen worden.”

Aangetoond wordt dat conventionele kankerbehandelingen een belangrijke oorzaak zijn van kanker!

Dit zijn schokkende woorden! Het NCI neigt nog naar de conventionele kankerdiagnoses en behandelingen, terwijl ondertussen is aangetoond dat deze behandelingen vaak een volledige mislukking zijn. Maar nog erger zijn de gevolgtrekkingen van dit onderzoek, dat waarschijnlijk miljoenen gezonde mensen Deze middelen zijn volgens dit onderzoek wel de oorzaak, dat bij velen van hen, zich uiteindelijk een ‘echte’ kanker heeft ontwikkeld, (ook door angst) met veel lijden en vaak de dood als gevolg.

Zo blijkt, dat het hele concept van “verkeerde of te vroege diagnose” fundamenteel goed fout zit, omdat de gebruikte diagnoses (methoden) geen of slecht onderscheid maken tussen goedaardige en kwaadaardige kankercellen. Dit betekent dat veel mensen die ten onrechte zijn gediagnosticeerd met kanker, door de medicatie en/of bestralingen juist kanker hebben ontwikkeld!

“Van tumoren (goedaardig) in een vroeg stadium, die meteen behandeld wordt door middel van chirurgie, chemotherapie en / of bestraling, is ondertussen bekend dat deze tumoren snel kwaadaardig worden door de conventionele behandeling , dit zegt Sayer Ji voorGreenMedInfo.com.

“Zo is ondertussen bekend dat bestralingen bij onrustige cellen in de borst bij vrouwen die gediagnosticeerd zijn als kanker, deze cellen zeer snel transformeren in zeer kwaadaardige kankercellen. Dit zegt het UCLA  Jonnsson  Comprehensive Cancer Center.

Kanker is een poging van het lichaam om te overleven, niet een externe aanval!

Volgens Ji is het onderliggende probleem dat het conventionele kankerbehandeling model, (ten onrechte) kanker beschouwt als een soort aanslag op het lichaam die agressief moet worden bestreden met ‘strenge’ zware behandelingen en/of verminkingen. Terwijl er steeds meer aanwijzingen zijn dat kanker juist een soort overleving mechanisme is van het lichaam.

Wanneer het lichaam voortdurend tekorten heeft aan voedingsstoffen (wat bij vele mensen steeds meer het geval is vanwege de slechte (magere) conditie van ons voedsel), zal dit lichaam als het wordt belast door straling, carcinogenen en andere gifstoffen uit de omgeving en in het voedsel, kanker ontwikkelen als reactie hierop!

“Ons hele wereldbeeld van kanker moet verschuiven van een ‘vijand’ die ons ‘aanvalt’, iets waartegen we oorlog moeten voeren, naar het bewustzijn dat ons lichaam iets doet om ons te beschermen.

 

 

Voor meer informatie:

http://www.greenmedinfo.com

http://jama.jamanetwork.com


We kunnen onszelf genezen

genezen_van_binnenuit

Veel mensen worstelen met een chronische ziekte of een vervelende aandoening. Er wordt al meer dan 50 jaar wetenschappelijk bewijs geleverd dat je jezelf kunt genezen. Aan de hand van verschillende studies en onderzoeken laat dr. Lissa Rankin zien dat we met onze gedachten ons lichaam kunnen genezen.

Uitgebreide documentatie toont aan dat het bewustzijn in zichzelf kan geloven. Patiënten die een placebo krijgen voelen zich niet alleen beter. Het zit niet alleen tussen de oren. Er zijn op deze manier bijvoorbeeld wratten verdwenen, kale mannen kregen weer haar en zweren genazen spontaan. Het tegenovergestelde blijkt ook waar te zijn: we kunnen onszelf ziek denken. Dit is het zogenoemde nocebo-effect, oftewel angst maakt ziek.

Iemand met autoriteit kan door een ongunstige diagnose te stellen een negatieve verwachting wekken. Bij onzekere mensen zal het effect nog groter zijn. Als de negatieve verwachting maar sterk genoeg geloofd wordt is het zelfs mogelijk dat iemand sterft door het nocebo-effect. Het zelfgenezend vermogen kan ernstig verzwakken door deze negatieve invloeden.

Een goed voorbeeld van het nocebo-effect was in 1999 in België, waar mensen echt ziek werden door het persbericht dat er mogelijk wat aan de hand was met Coca-Cola. Er is ook een onderzoek geweest waarbij patiënten een zoutoplossing kregen toegediend. Toen artsen zeiden dat het chemotherapie was, begonnen ze over te geven en viel hun haar uit.

Hoe kan zoiets gebeuren? In haar boek Mind Over Medicine: Scientific Proof You Can Heal Yourself gaat dr. Rankin dieper in op de wetenschap achter de invloed van positieve of negatieve gedachten en emoties op het lichaam. Het lichaam blijkt reparatiemechanismen te hebben die beschadigde eiwitten en DNA repareren, hormoonverstoringen herstellen en kankercellen doden. Patiënten voelen zich vaak machteloos omdat ze niet weten hoe ze deze natuurlijke reparatiemechanismen moeten gebruiken.

We weten allemaal wel dat stress slecht is voor het lichaam. Je hebt stress in verschillende soorten en maten: stress door eenzaamheid, werkstress, geldstress of familiestress. Stress zet een aantal knoppen om in het lichaam die worden geassocieerd met de hypothalamus-hypofyse-bijnieras en de vecht-of-vluchtreactie van het sympathisch zenuwstelsel. Met andere woorden: als je gestrest raakt door geld, je huwelijk of je baan, kan je lichaam geen onderscheid meer maken tussen bijvoorbeeld een aanstaand faillissement of een achtervolging door een leeuw.

Het lichaam kan alleen herstellen als het in een staat van fysiologische rust is. Als het lichaam denkt dat het moet vluchten voor bijvoorbeeld de leeuw, worden de reparatiemechanismen uitgeschakeld. Wat heb je immers aan het doden van ongewilde kankercellen als je op het punt staat te worden verscheurd door een leeuw? Dr. Rankin legt in onderstaande video uit hoe je gedachten kunt gebruiken om de natuurlijke reparatiemechanismen in je lichaam optimaal te gebruiken.

 

 

Bron: Prevent Disease


Schelden doet wél zeer


Preventieve counselling voorkomt ziekteverzuim

Een kortdurende, praktische psychologische begeleiding helpt om verzuim wegens psychische klachten te voorkomen. Een pilotproject preventieve counselling leverde een besparing op verzuimkosten op van 1 miljoen euro.

Dit blijkt uit onderzoek dat TNO verrichtte in opdracht van Arcadi Counselling en de Sociale Partners in de Verpleeg- en Verzorgingsbranche.

Preventieve counselling is bedoeld om verzuim te voorkomen en vindt plaats in de beginfase van psychische problematiek. De kern ligt in vroegtijdig signaleren van psychische of persoonlijke problemen door directe interventie. Tijdens het pilotproject hadden deelnemers 24 uur per dag, 365 dagen per jaar rechtstreeks toegang tot de counselling. In die periode daalde het verzuim van 6% naar 4,7%. In totaal heeft 15,5% van de werknemers in de participerende verpleeg- en verzorgingshuizen aan het counsellingprogramma deelgenomen.

Werkstress en psychosociale risico’s neemt toe
Steeds meer werknemers staan bloot aan psychosociale risico’s, met stress en mogelijk verslechtering van de psychische en fysieke gezondheid tot gevolg. Dit komt vooral door de steeds sneller veranderende werkomgeving, zo blijkt uit een eind januari gepubliceerd onderzoek.
Bron: www.ornet.nl


Herkenbaar?!

Zorgeloos in het leven…..

Dat moet toch één van de grootste geneugten zijn die je als mens kan overkomen. Dat je zorgeloos in het leven staat. Maar ik ben bang dat het maar voor heel weinig mensen is weggelegd. Wanneer je deze zorgeloze toestand een tijdje vast mag en kunt houden zouden al heel veel mensen tevreden zijn, denk ik. Soms leef je met spanning en zorgen naar bepaalde gebeurtenissen toe. Als ze dan succesvol en tot tevredenheid zijn afgerond dan is het heel goed mogelijk dat je opgelucht, blij en tijdelijk zorgeloos verder leeft. Maar zeer waarschijnlijk zal er een tijdje later weer iets op de agenda staan dat je de nodige zorgen baart. C’est la vie… Zorgen horen bij het leven denk ik, maar wanneer beginnen ze te komen? Of te wel, wanneer ben je bewust van het feit dat het leven onmogelijk alleen maar over rozen gaat? Mijn jongste herinneringen stammen uit de tijd dat ik naar de kleuterschool ging. De eerste dag op school was een moeilijke. Toen mijn moeder mij alleen achter liet bij een vreemde juf en voor mij onbekende collega-kleuters zette ik het op het huilen. Zou dit het begin geweest zijn van het besef dat het leven niet zorgeloos voorbij zou gaan? Toch denk ik dat ik deze tijd en de aansluitende basisschooltijd betrekkelijk zorgeloos ben doorgekomen. Beschermd opgevoed in een vertrouwde omgeving, omringd door dierbaren. Na schooltijd altijd aan het voetballen met vriendjes, zuutjeverkerens, een heerlijke tijd als ik er aan terugdenk…

Een bevoorrechte jeugd, dat kan ook heel anders. Dan volgt de pubertijd. Een tijd die ongetwijfeld bol gestaan heeft van de twijfel en onzekerheden. Wat wil ik worden, wat ga ik met mijn leven doen? Heb ik er goed aan gedaan om naar de MAVO te gaan, red ik het allemaal wel? Lukt het mij om volwassen te worden, werk te vinden, een gezin te stichten? Lig ik wel goed in de groep, waarom kijken de meisjes vaker naar andere jongens dan naar mij, staat mijn bril mij wel goed? Allemaal gedachtestromen die door mijn hoofd spookten. Ik heb de hele nacht wakker gelegen voor mijn eerste spreekbeurt. Ik vond het doodeng om een verhaal van 10 minuten aan mijn klasgenoten te moeten vertellen.

Tijdens mijn middelbare schooltijd ontdekte ik het stappen. Prachtig om in het weekend aan de pierewaai te gaan. Met elk drankje dat gulzig naar binnen gewerkt werd, verdwenen de zorgen verder naar de achtergrond. Niets om je druk om te maken, enjoy life! Genieten in optima forma, maar de kater kwam later. Doe ik het allemaal wel goed, heb ik de juiste studie gekozen, kom ik wel aan de bak? Mijn vrienden scoorden hun eerste vriendinnetjes, zou dit fenomeen ooit ook voor mij weggelegd zijn?

Een Vaste baan bracht de nodige brood op de plank en daarmee ook de nodige rust. Na gedane arbeid was het in het weekend nog beter rusten en ontspannen. Het saldo op mijn bankrekening groeide gestaag, wat hiermee te doen? Een luxeprobleem is ook een probleem….. Zou een huis bouwen een verstandige belegging zijn? Een voor mijn gevoel torenhoge hypotheek van honderdduizenden guldens voelde af en toe best wel als een baksteen op de maag. Als ik mijn werk nu maar niet verlies, als ik maar niet ontslagen word. Zou ik ooit ander werk weer vinden? Maar het woongenot vergoedde veel.

Huisje, boompje, maar waar blijft het beestje? Terwijl de meeste van mijn vrienden in het huwelijksbootje stapten bleef ik vrijgezellig achter. Zou dit mijn lot zijn, en mis ik wat of is de buurman zijn gras altijd groener? Mag ik blij en dankbaar zijn dat ik alleen mijzelf moet bedruipen en niet de zorg en de zorgen heb voor anderen in mijn zeer directe omgeving? De lokroep der natuur was uiteindelijk te groot. Binnen de kortste keren was een leeg huis gevuld met vrouw, kinderen en een veestapel. Naast een behaaglijk gevoel nu alles te hebben wat mijn hartje begeerde, groeiden ook de zorgen. Het was niet altijd koek en ei, de bekende doorns aan de rozen…

Zou de zorgeloosheid ooit nog terug keren? Misschien tijdelijk, als je in goede gezondheid je pensioen bereikt? Als de kinderen, gezonde kleine kinderen op de wereld gezet hebben waar je in alle vrijheid intensief van kunt genieten? Maar ouderdom komt ook met gebreken. Misschien heb ik dan, mocht het fenomeen pensioen dan nog bestaan, wel een kwaal onder de leden waar je niet vrolijk van wordt. En waar moet ik heen als mijn lichaam mij helemaal in de steek laat? Zouden er dan nog verpleeghuizen zijn of moet ik mijzelf maar zo goed en zo kwaad als het gaat, zien te redden? Met de dood als verlossing die uiteindelijk een gelukzalig en zorgeloos gevoel geeft?

De bekende zorgen voor morgen dus. Zorgeloos zal ik wel nooit door het leven gaan. De kunst is te genieten van de kleine dingen die het leven draaglijk maken. De kleine geneugtes des levens dus. En mijn zegeningen tellen, één voor één. Om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat ik best wel een gelukkig mens ben, die zijn ups en downs gekend heeft en gaat kennen….

 

Geschreven door Bert Koster


Artsen en psychologen gebruiken steeds vaker dieren in therapie

dierenliefdeHet Amerikaanse Helping Hands Monkeys traint apen om verlamde mensen te helpen beter te functioneren.

Naast het plezier dat de aapjes aan hun leven geven – veel verlamde mensen moeten door gebrek aan arbeidsmogelijkheden soms acht uur per dag alleen doorbrengen – zijn de dieren essentieel om te functioneren zonder hulp van professionele hulpverleners of betrokken familieleden.

Ze brengen eten en drinken, voeren de verlamde, rapen spullen op die buiten bereik zijn, zetten een cd’tje op, doen een video in de recorder en doen lichtknopjes aan en uit. Veel patiënten spreken over de aapjes met de liefde die anderen voelen voor hun eigen kind.

Het werk van deze apen is buitengewoon, maar het effect bij hun baasjes is herkenbaar voor veel eigenaren van huisdieren. Dieren blijken een helende invloed op hun omgeving te hebben, vermoedelijk door hun onvoorwaardelijke acceptatie. Onderzoeken hebben aangetoond dat het houden van een huisdier een beter effect heeft op hoge bloeddruk dan de doorgaans voorgeschreven medicijnen. Een huisdier blijkt de sterkste sociale indicator voor voorspellingen over het herstel van een ernstige hartkwaal. Steeds vaker schrijven artsen een huisdier voor tegen eenzaamheid, depressie, stress en andere emotionele aandoeningen. In de Verenigde Staten schijnt de helft van de artsen aan te geven wel eens een huisdier voor te schrijven.

Met resultaat: ouderen die een huisdier hebben, bezoeken hun arts beduidend minder – volgens onderzoekster Judith Siegel van de universiteit van California zelfs zestien procent minder. Voor hondenbezitters ligt dit percentage nog hoger: boven de twintig procent. Uit Australisch onderzoek blijkt, dat de aanwezigheid van huisdieren in Australische huishoudens het rijk jaarlijks zo’n 800 miljoen tot 1,5 miljard dollar bespaart. De gegevens zijn gebaseerd op het feit dat huisdierbezitters de huisarts minder vaak bezoeken en een betere gezondheid genieten.
Psychologen hadden het effect van dieren al eerder ontdekt.

Totdat op een dag zijn hond Jingles de therapieruimte binnenwandelde, had kinderpsycholoog Boris Levinson vaak moeite toegang te krijgen tot getraumatiseerde en beschadigde kinderen. Zijn jonge cliënten reageerden verheugd en openden zich spontaan naar de hond, waardoor ook Levinson toegang kreeg. Hij merkte dat dieren een belangrijke rol kunnen spelen in een therapie. Levinson was in 1962 de eerste die schreef over ‘de hond als co-therapeut’.

Veertig jaar later maken psychologen dankbaar gebruik van de intieme band tussen mens en dier. In therapie wordt een dier door de cliënt vaak gezien als een bondgenoot, waardoor een veilig gevoel ontstaat om openlijk te delen. De onvoorwaardelijke en niet-oordelende houding van het dier kan helpen om vlot een vertrouwensband tussen cliënt en therapeut te smeden. Doordat dieren vaak grappig of vertederend zijn, halen zij de spanning rondom een therapeutische sessie weg. Met name kinderen praten vaak makkelijker tegen een dier dan tegen een mens. De therapeut hoeft soms niet veel meer te doen dan een onderwerp aan te dragen en te observeren wat kind en dier daar vervolgens mee doen. De interactie tussen deze twee kan veelzeggend zijn over de grenzen die een kind al of niet stelt.

Inmiddels zijn er talrijke goed gedocumenteerde voorbeelden van succesvolle animal-assisted therapy. Er is het jongetje dat zijn deels verlamde hand probeert te genezen door een hond te aaien; de poes die bij een eenzame bejaarde in bed kruipt; mishandelde kinderen en gevangenen die leren een hond af te richten zonder zelf in aangeleerd, mishandelend gedrag te vervallen; autistische kinderen die leren communiceren door contact met dolfijnen.

Met name in ziekenhuizen en zorgtehuizen zouden dieren een nog veel grotere rol kunnen spelen. Een lieve hond op een afdeling met doodzieke patiënten is in staat wonderen te verrichten. Ook een simpele kom met vissen doet al wonderen om de spanning voorafgaande aan een tandartsbezoek te verminderen. Onderzoek heeft keer op keer laten zien, dat zorg dragen voor een dier (of zelfs een plant) mensen gelukkiger en langer doet leven. Zou dat zijn omdat dieren en planten heel goed kunnen luisteren en nooit tegenspreken?

Canadese huisartsen hadden al eens ontdekt dat luisteren het allerbelangrijkste ingrediënt is in genezing. Dr. Samuel Corson, expert op het gebied van dierentherapie en verbonden aan de Ohio State University, zegt het zo: ‘Een hond is de mens zijn beste vriend omdat hij zijn staart kwispelt, en niet zijn tong.’

 

Bron: www.kristijn.com

 


De slaapgeheimen van je baas

Veel managers slapen te weinig en vallen moeilijk in slaap. Voor slaap en ontspanning moet je kunnen loslaten, en dat is moeilijk voor managers die gewoon zijn altijd alles onder controle te houden.

 

Je baas slaapt geen 8 uur per nacht

Veel managers komen niet aan de door experts aanbevolen gemiddelde slaapduur van acht uur per nacht.

Slechts 15% van de bestuurders en managers haalt dagelijks acht uur slaap of meer. Het merendeel slaapt zeven tot acht uur. Slechts 11% zegt zich fit te voelen na zes uur slaap en 2,6% kan goed functioneren met vijf uur. Dat blijkt uit een peiling van de Vrije Universiteit Brussel.

Volgens een Nederlands onderzoek slapen managers gemiddeld zes uur en een kwartier per nacht. Dat is ongeveer 20% minder dan het door experts aanbevolen gemiddelde van acht uur.

Die 8 uur is een vrij algemeen aanvaarde norm om overdag goed te presteren. Je hebt natuurlijk ook mensen die minder slaap nodig hebben, naar schatting 5% heeft genoeg aan 4 of 5 uur slaap per nacht.

De Duitse slaapkliniek Max Grundig deed onderzoek bij een representatieve steekproef van 1.000 managers. Bijna de helft van de managers zegt überhaupt te weinig slaap te krijgen. Veel managers zien dit als een logisch gevolg van hun beroep: doordat ze bijvoorbeeld veel moeten reizen en daardoor last hebben van jetlags, of doordat ze ‘s nachts moeten doorwerken. Vooral jongere managers geven deze redenen op.

 

Meer dan de helft valt moeilijk in slaap

Uit het Duits onderzoek blijkt verder dat 59% van de managers en leidinggevenden kampt met slaapproblemen. Bij bijna de helft van hen is slapeloosheid een structureel probleem.

Meer dan de helft van hen bleek moeilijk in slaap te geraken, ‘s nachts uren wakker te liggen, of vaak tussendoor wakker te worden. Vooral vrouwelijke managers hebben last van slaapproblemen.

 

Niet kunnen loslaten zorgt voor slecht slapen

Managers managen hun gezondheid zoals hun bedrijf: ze willen altijd alles onder controle houden. Maar: voor slaap en ontspanning moet je juist kunnen loslaten. Ze hebben alle gunstige eigenschappen om te werken, zoals wilskracht en uithoudingsvermogen, maar niet voor hun persoonlijk leven. Of in ieder geval niet om goed te slapen of volledig te ontspannen.

 

Bijslapen in het weekend

Managers mogen dan wel ’s nachts minder dan gemiddeld slapen, wat ze er vaak niet bij vertellen is dat ze regelmatig slaap inhalen. In de week tasten ze de grenzen van de oververmoeidheid af, maar in het weekend maken ze het goed door bij te slapen. Of ze doen in de week overdag hazenslaapjes. Ze rusten op het vliegtuig, of – voor degene die een chauffeur hebben of vaak een taxi nemen – tijdens autoritten.

 

Wat zijn de gevolgen van te weinig slaap?

Slaaptekort = iemand die gedronken heeft

Slecht slapen schaadt niet alleen de gezondheid. Ook de werkprestaties kunnen eronder lijden, de concentratie en het enthousiasme kunnen afnemen, en managers kunnen ongeduldiger worden. “Uit eerder onderzoek weten we dat vier dagen minder dan zeven uur slapen het functioneren op de vijfde dag op dezelfde manier beïnvloedt als het drinken van twee glazen alcohol.”, vertelt Roy Raymann, slaaponderzoeker bij Philips Research in Eindhoven.

Ook slaapprofessor Charles Czeisler noemde slaaptekort in Harvard Business Review een performance killer. Wie 24 uur wakker is of een week lang slechts vijf uur per nacht heeft geslapen, is volgens hem net zo capabel als iemand die flink gedronken heeft. Mensen gaan bij mentale vermoeidheid minder hoge eisen stellen aan zichzelf, blijkt uit promotieonderzoek aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Volgens Raymann worden de effecten van chronisch slaaptekort zwaar onderschat. “Zonder voldoende slaap herstelt het lichaam niet en worden belangrijke processen als celvernieuwing ernstig verstoord.” Dat kan op lange termijn tot ernstige gezondheidsklachten leiden, zoals overgewicht, diabetes en zelfs een hartinfarct.

Een manager die tot diep in de nacht doorwerkt, moet wel opletten. Bij slaapgebrek gaat het vermogen om goede beslissingen te nemen namelijk achteruit, ook bij mensen die zeggen weinig slaap nodig te hebben. Niet voor niets is slaaponthouding een effectieve marteltechniek.

 

Produceren meer stresshormoon

Kort slapen heeft ook vervelende gevolgen op lange termijn. Onderzoek van de Vrije Universiteit Brussel heeft aangetoond dat mensen die gemiddeld minder dan 6 uur slapen, per nacht meer stresshormoon produceren dan mensen die minimaal 9 uur slaap nodig hebben. Dat meldt De Volkskrant.

 

Zoeken geen hulp 

Topfunctionarissen wijten hun slaapproblemen vooral aan stress op het werk zoals deadlines en conflicten, blijkt uit de studie van de VUB. Toch zoeken de meesten geen hulp, merkt psychiater Bart Leroy die zich heeft gespecialiseerd in slaapproblemen en verbonden is aan de Katholieke Universiteit Leuven. “Het zijn vaak vrolijk afgeborstelde types met een rolex en een gsm”, vertelt hij in de Volkskrant, “maar ze hebben geen tijd om te slapen of ziek te zijn. Sommigen vinden het zonde van hun tijd.” Vooral topmanagers melden zich vaak met een vage klacht (‘beetje moeite met slapen’) en blijken vervolgens compleet aan de grond zitten. “Dit soort mensen kunnen best veel verdragen. Ze kunnen veel taken tegelijk aan. Maar langdurig beknibbelen op slaap is niet eeuwig vol te houden.”

www.jobat.be


Psychische zorg voor minderjarigen uit de zorgverzekering

Implicaties van de Jeugdwet

De Jeugdwet is definitief, nadat ook de Eerste Kamer ermee heeft ingestemd, met 45 stemmen vóór en 22 tegen. In deze wet wordt de psychische zorg voor minderjarigen uit de zorgverzekering gehaald en ondergebracht bij de gemeenten, vanaf 2015. De wet beoogt om de hulpverlening vanuit verschillende instanties beter op elkaar af te stemmen en te coördineren.  Ook wil het kabinet door intensivering van de preventie en ambulante jeugdhulp, complexere (en duurdere) hulp voorkomen.

De nieuwe wet is omstreden en leidde tot veel protest en lobby van ouders, hoogleraren en psychiaters in de jeugdzorg en de gehele ggz.

Gevreesd wordt dat door de overdracht van de psychische zorg voor jongeren naar gemeenten, het recht op zorg en de kwaliteit van de zorg in de knel komen en dat er rechtsongelijkheid zal ontstaan.

Staatssecretaris van Rijn van VWS garandeert dat het recht op psychische zorg en kwalitatief hoogwaardige zorg voor jeugdigen intact blijven. Hiertoe moeten gemeenten wel flinke inspanningen leveren. Het Landelijk Platform GGz gaat  met van Rijn in overleg om hierover duidelijke afspraken te maken.

Bron: Landelijk Platform GGZ, Eerste Kamer


1 op de 3 gevallen ziekteverzuim door werkstress

Een derde van het ziekteverzuim in Nederland wordt veroorzaakt door werkgerelateerde psychische klachten. Daarmee is zogenoemde psychosociale arbeidsbelasting (PSA) de meest voorkomende beroepsziekte in ons land. Psychosociale klachten worden vaak veroorzaakt door een verstoorde balans tussen werk en privé, werkdruk, baanonzekerheid, of agressie en geweld op de werkvloer. Bij veel bedrijven is het onderwerp nog onvoldoende bespreekbaar.

Hoge tijdsdruk

In 2012 gaven 2,1 miljoen werknemers aan regelmatig onder hoge tijdsdruk te moeten werken, ook ervaart 40 procent van alle werknemers in Nederland werkdruk. In ons land hebben 1,1 miljoen werknemers te maken (gehad) met ongewenst gedrag van collega’s en worden 100.000 werknemers systematisch gepest.

 Tijdig aankaarten hoge werkstress

Belangrijk bij de aanpak van werkgerelateerde psychische klachten is een bedrijfscultuur waarin medewerkers tijdig aankaarten dat ze een te hoge werkdruk of werkstress ervaren. Ook moeten leidinggevenden de kennis en middelen hebben om hier iets aan te doen. Daarom gaat minister Asscher (Sociale Zaken en Werkgelegenheid) bijeenkomsten organiseren voor werkgevers en werknemers waarbij goede voorbeelden als rolmodel worden gebruikt. Verder wil de minister stimuleren dat afspraken over de aanpak van werkdruk ook in de cao’s worden vastgelegd.

 

Bron: Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid


ADHD

 

Voor zijn dood, gaf de ‘bedenker van ADHD’ toe dat het een fictieve ziekte was

RitalinAls jij, of iemand die je kent, een kind heeft dat gediagnosticeerd is met ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder), is de kans groot dat het eigenlijk prima gaat met het kind. Dat is wat de “bedenker” van ADHD, Leon Eisenberg, vermoedelijk zou zeggen als hij nog in leven was. Op zijn sterfbed, gaf deze psychiater en autisme pionier toe dat ADHD in feite een “fictieve ziekte” is, wat betekent dat miljoenen jonge kinderen op dit moment onnodig zware, geestverruimende medicijnen voorgeschreven krijgen, die voorbode zijn van een leven vol medicijnverslaving en mislukking.

Zoals uitgelegd door Bradlee Dean, gastheer van de Amerikaans radioshow The Sons of Liberty, die ook schrijft voor The D.C. Clothesline, was ADHD slechts een theorie die ontwikkeld werd door Eisenberg. Er werd nooit bewezen dat het een verifieerbare ziekte is, hoewel Eisenberg en vele anderen flink geprofiteerd hebben van de wijdverspreide diagnose. De moderne psychiatrie blijft er ook van profiteren, en helpt om de schatkist van de farmaceutische industrie te vullen, door kinderen vroeg verslaafd te maken aan gevaarlijke psyche-stimulerende medicijnen zoals Ritalin (methylfenidaat) en Adderall (amfetamine, dextroamphetamine gemengde zouten).

“ADHD is bedrog, met de intentie kinderen aan te moedigen tot een leven van medicijnverslaving en dit te rechtvaardigen,” zei Dr Edward C. Hamlyn, één van de oprichters van The Royal College of General Practitioners in 1998 over de verzonnen conditie. Aansluitend aan deze gedachte, zeggen psychiaters Peter Breggin en Sami Timimi, die beiden tegen pathologisering van de symptomen van ADHD zijn, dat ADHD meer een sociale constructie is dan een objectieve “stoornis”.

Psychiatrie gaat over het genereren van extreme winst voor grote farmaceuten
Het oorspronkelijke doel voor pathologisering van ADHD symptomen, was natuurlijk om meer winst voor de farmaceutische industrie te genereren. Volgens de groep Citizens Commission on Human Rights International (CCHRI), die opkomt voor het publieke belang, nemen ongeveer 20 miljoen Amerikaanse kinderen momenteel gevaarlijke, dure, psychiatrische medicijnen voor bedachte gedragsmatige aandoeningen zoals ADHD. En bij nog eens ca. één miljoen kinderen is schaamteloos toegegeven dat er een verkeerde diagnose gesteld is met verzonnen gedragscondities, waarvoor psychiatrische medicatie wordt voorgeschreven.

“Vergeet niet dat er maar twee manieren zijn waarop farmaceutische bedrijven geld kunnen verdienen: nieuwe geneesmiddelen ontwikkelen, en nieuwe ziekten bedenken die al uitgevonden medicijnen kunnen behandelen,” schrijft Dr Jay Parkinson, MD, MPH, over de creëer-nep-ziekte industrie. “In de afgelopen tien jaar, hebben grote farmaceuten maar liefst 10 nieuwe medicijnen per jaar gemaakt,” voegt hij eraan toe, en merkt op dat veel van de mensen die verteld is dat ze last hebben van ADHD eigenlijk last hebben van “het gevolg van slecht ontwerp”, doelend op het conventionele sociale en educatieve systeem dat unieke individualiteit niet kan en wil herkennen.

Dit is zeker het geval voor Jacob Barnett, een 14-jarige autistisch genie wiens moeder werd verteld dat haar zoon waarschijnlijk nooit zou lezen of schrijven. Vandaag de dag is Jacob al bezig met zijn Master’s Degree in de kwantumfysica, terwijl de meeste van zijn leeftijdsgenoten nog steeds op de middelbare school zitten. Hij is momenteel ook bezig met het ontwikkelen van zijn eigen originele theorie in astrofysica, blijkt uit recente rapporten.

“De psychiatrische en farmaceutische industrie besteedt per jaar miljarden dollars om het publiek, wetgevers en de pers te overtuigen dat psychiatrische aandoeningen zoals bipolaire stoornis, depressie, Attention Deficit Disorder (ADD / ADHD), Post Traumatische Stress Stoornis, enz. medische aandoeningen zijn en op één lijn liggen met verifieerbare medische aandoeningen zoals kanker, diabetes en hart- en vaatziekten”, legt CCHRI uit. “Maar anders dan echte medische aandoening, zijn er geen wetenschappelijke tests om het medische bestaan van een psychiatrische stoornis te controleren.” (Vertaling – Romy Quint)

adhd

Standpunt ahealthylife.nl (toegevoegd op 2-9-2013)
ADHD bestaat wel degelijk, maar er wordt volgens ons veel te snel gegrepen naar medicatie zoals ritalin. We vonden dit artikel toch de moeite waard om te plaatsen, zodat er een zinvolle discussie op gang kan komen over de ADHD en de medicatie. Zelf hebben we ook mensen in onze omgeving met ADHD en weten hoe vervelend dat is. Excuus namens ons team als we je gekwetst hebben door ADHD niet serieus te nemen.

Alternatieven voor ritalin zouden kunnen zijn:
– Extra suppletie (visolie, magnesium, B-complex)
– Eliminatiedieet (gluten, melkproducten, nachtschades)
– Weglaten suiker, e-nummers en andere onnatuurlijke toevoegingen aan voeding
– Vermindering prikkels
– Hulp bij het aanbrengen van structuur
– Gesprekstherapie
– Meditatie / Mindfulness
– Ontspanningsoefeningen
– Ouderschapsvaardighedentraining
– Gesprekstherapie
– Homeopathie
– Neurofeedback
– Chiropractie